Traditiegetrouw appels plukken

appels plukken

Sinds een paar jaar gaan we in september appels plukken als gezin, vaak met wat extra aanhang zoals opa’s en oma’s. Belangrijk vind ik zulke tradities, want dit zijn de dingen die Sam zich later zal herinneren. Ook ik vind het fijn om een zonnige herfstdag door te brengen in de buitenlucht. Heerlijk charmant met laarzen aan door de modder struinen. Dit jaar namen we mijn vader mee die hier voor het eerst kwam. Zo leuk om Sam samen met zijn opa bezig te zien, op zoek naar de mooiste en grootste appels.

Of het toeval is weet ik niet maar telkens als we hier zijn is het zulk prachtig weer! Een jas was vandaag niet eens nodig, zo lekker was het. Nadat we de buit bij elkaar hadden (na tig keer geroepen te hebben “dit is echt de laatste appel”) legden we alles in de auto. We hadden zo stiekem toch best wat kilo’s verzameld. Sam kon niet wachten en moest natuurlijk gelijk zijn tanden in een van zijn zelf geplukte appels zetten. Goedgekeurd hoor. Toen door naar het paviljoen voor – hoe kan het ook anders – appeltaart met slagroom. Want ook dรกt is traditie.

Nu de enorme stapel op tafel staat zijn we al aan het nadenken wat we er mee zullen maken. Appeltaart, appelflappen of misschien toch wat potten moes? We hebben in ieder geval weer een aantal fijne plaatjes voor in het familie fotoalbum.

– X Marloes

Wederom dank aan mijn lieve man voor een deel van deze foto’s