Off the grid in de Belgische Ardennen


Ruim 4 maanden na mijn laatste post is hier eindelijk weer een teken van leven. De laptop heb ik nauwelijks aangeraakt en mijn camera nog minder. Ik had het denk ik even nodig om offline te zijn. Mijn thema voor dit jaar – verbonden – was dus zo gek nog niet. Héérlijk om even alleen te focussen op man en kind, en die groeiende baby bump (want dat gebeurde er ook nog!).

Afgelopen week waren we voor een autovakantie in de Belgische Ardennen in het gehucht Coo. En hoewel ik mijn ‘echte’ camera niet bij me had, genoot ik er wel weer van om de mooie alledaagse momenten vast te leggen. Zo fijn om weer wat materiaal te hebben voor in het fotoalbum.


Wat is golden hour bovenin de heuvels toch prachtig!


In het plaatsje Coo zijn ook heuse watervallen. Gratis te zien en veel beter vermaak dan het dure Plopsa (o wat vonden we het vreselijk daar). Vooral steentjes gooien in het water is natuurlijk tof als je 5 bent.


Ook de boodschappenmand was weer mee. Zero plastic vind ik echt wel heel lastig maar kleine dingen als een eigen tas meenemen voor de dagelijkse trip naar de bakker doe ik graag.


En elke kat moest geaaid worden natuurlijk. En mee naar huis als het even zou kunnen.


Hij is een beetje blurry maar wat is dat mooi, die mist. We zagen dit een van de ochtenden toen we aan het ontbijt zaten. Ook met regen en kou was het hier mooi.


We hadden het er deze vakantie nog over dat het niets voor ons is om in een lelijk huisje te verblijven. Omgeving, ook een tijdelijk thuis, heeft altijd veel invloed op hoe ik me voel. Met een kind breng je toch ook best wat tijd binnen door (want moe, honger, moet weer plassen etc) dus dan is het heel prettig om een fijn plekje te hebben.


We bezochten op een onverwacht zonnige zondag Stavelot waar je een oude abdij vindt. Hier is ook het museum over het circuit van Spa-Frankcorchamps dat vlakbij ligt. Buiten zagen we ridders vechten.


Later in de week keerde het goede weer terug en gingen we op avontuur in Parc Chlorophylle. Dit is een educatieve wandelroute/speeltuin middenin het bos. Heel fijn om even wat mild actiefs te doen. Uiteraard met een ijsje en mooi uitzicht als beloning.


O man, we lachen nog steeds om de route die we namen om bij dit restaurant te komen. We hebben blijkbaar iets verkeerds ingetikt op de navigatie en eindigden in een bergpad waar we alleen nog achteruit terug konden. Klamme handjes hoor. Maar eenmaal aangekomen waren we het zo vergeten. We zaten buiten (kon net nog met de frisse wind) en Sam was aan het rommelen met de jeu de boules baan. Heerlijk gegeten en nog fijner gekletst.


Op onze laatste dag reden we richting een chocolatier, want we waren immers in België. Onderweg kwamen we deze indrukwekkende tank tegen. Volgens de site van het nabijgelegen museum is het een Duitse tank die een Duits bataljon had achtergelaten nadat ze waren verslagen door de Amerikanen in 1944. Bijzonder om daar op 4 mei te staan.


En dan onderweg alleen maar zo’n uitzicht.


Nog even een laatste keer bij de watervallen kijken. Dit vond Sam toch wel het mooiste. Een beetje rommelen met stokjes en steentjes, kijken hoe ver hij met zijn laarsjes het water in kon.

Het was deze keer geen vliegvakantie naar een spannende stad maar het was precies wat we nodig hadden. Zo relaxed dat we waren en dat al na één dag in de heuvels. We zouden zeker nog eens terug gaan. Het is dat we ook graag nog 1001 andere bestemmingen willen bezoeken, maar wie weet komen we er ooit nog terug.

En nu, op naar Bali! Maar dan even zonder man & kind, maar mét een allerliefst vriendinnetje.

– X Marloes